Jak ewoluował Kobe

Choć każdy fan koszykówki wie kim jest Kobe Bryant, to chcieliśmy Wam przybliżyć jego historię. Na pewno znajdziecie w tym artykule kilka rzeczy, których nie wiedzieliście na temat KB8. Na rozgrzewkę proponuję oglądnąć ten krótki 4-minutowy filmik o krokach milowych w karierze Kobe. Zobaczycie ile razy juz wspinał się na listy najlepszych graczy w historii NBA.

 

 

 

 

 

 

Urodził się 23 sierpnia 1978 roku w Filadelfii jako jedyny syn Pameli i Joe. Miał dwie siostry. Cała rodzina była ze sobą bardzo zżyta, więc Kobe nie miał kłopotów w okresie dorastania – nie wpadł w złe towarzystwo oraz uniknął problemów z narkotykami.

Joe Bryant, ojciec Kobego, był zawodowym koszykarzem. W późnych latach siedemdziesiątych występował w NBA w drużynie Philadelphia 76ers, a później San Diego Clippers i Houston Rockets. Kiedy zakończył karierę w NBA wyjechali z całą rodziną do Włoch. We

Włoszech Kobe spędzał czas na nauce języka i na grze w piłkę nożną, czasami grał w koszykówkę z ojcem. Do dziś jest miłośnikiem piłki nożnej, biegle także mówi po włosku.

W 1991 rodzina Bryantów przeprowadziła się z powrotem do USA. W szkole średniej Kobe był najlepszym zawodnikiem, co zaowocowało przyznaniem mu nagrody dla najlepszego gracza przez pismo "USA Today". W meczu jeden na jeden wygrał z występującym w NBA Jerrym Stackhousem. Po skończeniu nauki szkolnej w wieku 17 lat Kobe wybrał

karierę w NBA, rezygnując ze studiów.

Sezon 1996/97

Kobe został wybrany w pierwszej rundzie draftu 1996 z numerem 13. przez Charlotte Hornets, ale nigdy nie założył koszulki "Szerszeni". Został wymieniony na Vlade Divaca z Los Angeles Lakers. W pierwszym sezonie Bryant miał pecha, gdyż przytrafiła mu się plaga kontuzji, co nie pozwalało mu na podnoszenie poziomu swoich umiejętności. Jednak walczył z przeciwnościami losu i zakończył swój debiutancki sezon ze średnią 7,6 punktu, 1,3 zbiórki w czasie 15,5 minuty gry na mecz.

Sezon 1997/98

W tym sezonie Kobe wciąż był rezerwowym, lecz mimo to na koniec sezonu osiągnął średnią punktową 15,4, najwyższą wśród rezerwowych w całej lidze. Ponadto uzyskał również średnią asyst 2,5 oraz zbiórki 3,1 na mecz. Najlepszy mecz w tym sezonie Kobe miał podczas konfrontacji z Chicago Bulls, kiedy to pod nieobecność Shaquille O'Neala zdobył 33 punkty, a lepszy w tym meczu był tylko Michael Jordan, który rzucił 36 punktów. Lakers przegrali ten mecz, lecz w dobrym stylu. Do kolejnej potyczki Jordana z Bryantem doszło podczas meczu gwiazd w 1998 roku w Nowym Jorku. Media okrzyknęły ten mecz symbolicznym pojedynkiem dwóch graczy uczestniczących w zmianie warty. Jordan musiał się sporo namęczyć, aby wygrała drużyna Wschodu, a on wygrał rywalizację z Kobem i zdobył tytuł MVP. Bryant grając przez 22 minuty zdobył 18 punktów (najwięcej z zespołu Zachodu), 6 zbiórek, 2 przechwyty i 1 asystę.

Los Angeles Lakers znowu zakwalifikowali się do rundy play-off. W pierwszej rundzie spotkali się z Portland Trail Blazers, których pokonali 3-1, w półfinale grali z Seattle SuperSonics i pokonali ich 4-1, ale w finale konferencji ulegli Utah Jazz 4-0.

Był to kolejny sezon dynamicznego rozwoju talentu koszykarskiego Bryanta.

Sezon 1998/99

W sezonie 1998/99 przyniósł ze sobą lokaut koszykarzy. Przez kłótnie zawodników z władzami ligi sezon uległ skróceniu, więc zawodnicy nie mieli zbyt dużo okazji na wykazanie się swoimi umiejętnościami. W L.A. nadszedł czas wyboru zawodnika na pozycji rzucającego obrońcy. W drużynie było dwóch świetnych rywalizujących zawodników – Eddie Jones i Kobe Bryant. Generalny menedżer Jerry West zdecydował, że zostanie Bryant, który świetnie grał i stale się rozwijał. Eddie Jones i Elden Campbell powędrowali do New Orleans Hornets w zamian za Glena Rice'a. Kobe stał się więc drugim strzelcem w zespole, a Rice miał być tylko uzupełnieniem dla Shaquille'a i Kobego.

Bryant osiągnął w tym sezonie średnią punktów 19,9 na mecz, zbiórek 4,3 oraz asyst 3,8. Jednak i w tym sezonie Lakersi odpadli w play-off w półfinale przegrywając z późniejszymi mistrzami San Antonio Spurs 4-0. Wcześniej zespół z Los Angeles pokonał drużynę Houston Rockets 3-1.

Sezon 1999/2000

Od tego sezonu trenerem Lakers został sześciokrotny mistrz NBA z Chicago Bulls - Phil Jackson. Nowy sezon rozpoczął się niepomyślnie dla Kobego, który w meczu kontrolnym złamał rękę, co wykluczyło go z gry na 6 tygodni. Na początku zespół bez Kobego grał raczej przeciętnie, lecz gdy Bryant wrócił do gry, stworzyli z Shaquillem doskonały duet. Kobe zdobywał w tym sezonie średnio 22,5 punktu na mecz, 6,3 zbiórki oraz 4,9 asysty. Doskonała gra obronna Lakers zaowocowała wybraniem Shaqa i Kobego do NBA First Defensive Team.

Los Angeles Lakers jako najlepsza drużyna ligi awansowała do play-off, w których w pierwszej rundzie musieli zmierzyć się z Sacramento Kings. Po zaciekłej walce wygrali oni rywalizację 3-2 i awansowali dalej, gdzie napotkali Phoenix Suns, z którymi poradzili sobie bez kłopotów wygrywając 4-1. W finale konferencji trafili znowu na bardzo silnego przeciwnika jakim był zespół z Portland. Lakers szybko objęli prowadzenie 3-1, jednak zespół Portland Trail Blazers zagrał dwa fantastyczne mecze i doprowadził do stanu 3-3. Decydujący mecz odbył się w Los Angeles. Po trzech kwartach Lakers przegrywali 17 punktami. Wtedy jednak po wspaniałej grze w całej czwartej kwarcie Kobego i Shaqa Lakersi wygrali mecz i awansowali do finału NBA, gdzie czekał na nich już zespół Indiana Pacers. Finał zakończył się zwycięstwem Los Angeles Lakers 4-2.

Po 11 latach przerwy Los Angeles Lakers zdobyli mistrzostwo NBA, a Kobe Bryant zdobył swój pierwszy tytuł mistrzowski.

Sezon 2000/01

W tym sezonie na Lakersach ciążyła odpowiedzialność związana z obroną tytułu mistrzowskiego. Wiadomo było, że każdy zespół będzie dodatkowo mobilizował się na mecz z "Jeziorowcami". Kobe szybko stał się liderem zespołu, zdobywając nie tylko więcej punktów od Shaqa, ale również zostając liderem całej ligi pod tym względem. Kilkakrotnie przekroczył 40 punktów, a 6 grudnia w meczu przeciwko Golden State Warriors zdobył 51 punktów. W połowie sezonu zaczęły się niesnaski między Kobem a O'Nealem niezadowolonym z utraty pozycji lidera zespołu. Zawodnicy oskarżali się wzajemnie na łamach prasy, władze klubu myślały nawet o transferze jednego z zawodników. Na szczęście gracze pogodzili się i od tej pory Lakersi zaczęli wygrywać mecz za meczem, kończąc sezon zasadniczy na pierwszym miejscu w swojej dywizji. Ostatecznie to Shaquille O'Neal został pierwszym strzelcem drużyny ze średnią 28,6 punktu na mecz, ale Kobe nie ustępował mu zbytnio, kończąc sezon ze średnią 28,5 punktu na mecz, a ponadto 5,0 asysty, 4,9 zbiórki oraz 1,7 przechwytu na mecz.

Fazę Play-off zespół z Los Angeles przeszedł bez większego wysiłku, kolejno pokonując rywali do zera. W finale spotkali się z drużyną Philadelphia 76ers. Lakers byli stuprocentowymi faworytami do mistrzostwa, jednak w pierwszym meczu, rozgrywanym w Los Angeles zwyciężyli niespodziewanie Sixers. Jednak już w kolejnym meczu lepsi okazali się zawodnicy z LAL wygrywając 98-89. Wygrali także kolejne trzy mecze, rozgrywane w Filadelfii, zdobywając po raz drugi z rzędu mistrzostwo NBA.

Kobe zakończył play-off z wynikiem 29,4 punktu na mecz, 6,1 asysty, 7,1 zbiórki oraz 1,6 przechwytu na mecz.

18 kwietnia 2001 roku Kobe Bryant ożenił się z Vanessą Lain.

Sezon 2001/02

W tym sezonie Kobe po raz pierwszy rozegrał 80 spotkań, wszystkie w pierwszej piątce. Podczas Meczu Gwiazd Kobe Bryant został MVP spotkania.

Po sezonie Kobe po raz pierwszy został wybrany do pierwszej piątki ligi i drugiej piątki defensorów, mając średnie 25.2 pkt, 5.5 zbiórek i 5.5 asyst. Miał także najwyższą w karierze średnią skuteczności - 46,9%.

Drużyna Lakers zdobyła trzeci kolejny tytuł mistrza NBA, pokonując kolejno Portland Trail Blazers 3-0, San Antonio Spurs 4-1, w finale konferencji Sacramento Kings 4-3 i w finale ligi New Jersey Nets 4-0. W wieku 23 lat Kobe został najmłodszym w historii zawodnikiem mającym 3 tytuły mistrzowskie na koncie.

Sezon 2002/03

W kolejnym sezonie osiągnięcia Kobego były coraz lepsze, po raz pierwszy osiągnął średnią 30,0 punktów na mecz, w lutym 2003 r. osiągając niesamowitą serię dziewięciu kolejnych meczów, podczas których przekraczał 40 pkt. Oprócz tego miał 6,9 zbiórki, 5,9 asysty i 2,2 przechwytu na mecz. Z tymi osiągnięciami został wybrany zarówno do pierwszej piątki ligi, jak i do pierwszej piątki obrońców i zajął trzecie miejsce w głosowaniu na MVP ligi. Drużyna Lakers odpadła jednak w drugiej rundzie play-offów, przegrywając z późniejszym mistrzem San Antonio Spurs 2-4.

19 stycznia 2003 r. urodziło się pierwsze dziecko Kobego i Vanessy, córka Natalia Diamante Bryant.

Sezon 2003/04

Tuż przed sezonem 2003-04 Kobe został oskarżony o molestowanie seksualne[1]. Nie grał przez to w kilku pierwszych meczach. W drużynie zaś pojawili się dwaj wybitni gracze, weterani ligi, pragnący z Lakersami zdobyć swój pierwszy tytuł mistrzowski - Karl Malone i Gary Payton. Wszystko to spowodowało spadek wszystkich statystyk Bryanta - osiągnął w sezonie tylko 24,0 pkt na mecz, ale wybrano go kolejny raz do obydwu pierwszych piątek ligi. Gwiazdorska obsada nie zapewniła drużynie tytułu mistrzowskiego - w finale Jeziorowcy przegrali z Detroit Pistons 1-4. Po sezonie zaszły wielkie zmiany w drużynie - odeszły zawiedzione gwiazdy, zespół nie przedłużył kontraktu z Philem Jacksonem (zastąpił go Rudy Tomjanovich), wymieniono także Shaquille'a O'Neal'a za Lamara Odoma, Carona Butlera i Briana Granta. Bryant zaś przedłużył kontrakt o siedem lat. W swojej książce, opisującej ostatni nieudany sezon, Phil Jackson mocno skrytykował Bryanta, nazywając go "nietrenowalnym".

Sezon 2004/05

Sezon 2004-05 był kompletnie nieudany dla drużyny, która, przy zmieniających się trenerach, nie zakwalifikowała się do fazy play-off po raz pierwszy od ponad dekady. Kobe w dalszym ciągu brylował w zdobyczach punktowych (27,6) i asystach (6,0 - najwięcej w karierze), ale wybrano go tylko do trzeciej piątki ligi.

Sezon 2005/06

W kolejnym sezonie posadę trenera niespodziewanie objął znów Phil Jackson. 22 stycznia 2006 Kobe przeszedł do historii ustanawiając w meczu z Toronto Raptors swój rekord życiowy – 81 punktów w meczu.

Wynik ten jest drugim w historii NBA - Wilt Chamberlain 2 marca 1962 rzucił dokładnie 100 punktów. W tym samym miesiącu Kobe został pierwszym od ponad 40 lat zawodnikiem, który zdobył co najmniej 45 punktów w czterech kolejnych meczach. Na koniec sezonu zaliczył takich meczów 27 i został po raz pierwszy królem strzelców ligi z niesamowitą średnią 35,4 pkt. na mecz. Dzięki temu powrócił do pierwszej piątki ligi i pierwszej piątki obrońców. Niestety, drużyna poległa w dramatycznej serii siedmiu meczów z Phoenix Suns w pierwszej rundzie play-off. Kobe Bryant po fantastycznym sezonie zmienił numer z 8 na 24. Przeszedł też operację kolana, co wyeliminowało go z udziału w Mistrzostwach Świata w Japonii.

1 maja 2006 r. urodziła się druga córka Kobego, Gianna Maria-Onore Bryant.

 

Sezon 2006/07

19 lutego 2007 r. podczas meczu gwiazd w Las Vegas zdobył swój drugi w karierze tytuł MVP meczu gwiazd, zdobywając w meczu 31 pkt, 6 asyst, 6 przechwytów, 5 zbiórek. W ciągu tego sezonu Kobemu przytrafiło się niespotykane dotąd dwukrotne zawieszenie, dobrze ilustrujące jego niezbyt sportową grę w ciągu całego roku. Po sezonie drugi raz z rzędu został królem strzelców ligi ze średnią 31,6 pkt. na mecz. Kolejny raz trafił do pierwszych piątek ligi i obrońców. Największym osiągnięciem punktowym była seria czterech kolejnych meczów ze zdobyczami powyżej 50 punktów (w tym 65 punktów 16 marca 2007 r. w meczu z Portland Trail Blazers). Dokonał tego jako drugi gracz w historii NBA, po Wilcie Chamberlainie. Drużyna Lakers drugi raz z rzędu przegrała z Phoenix Suns 1-4, po raz kolejny w pierwszej rundzie.

Sezon 2007/08

W grudniu 2007 r. Kobe został najmłodszym graczem w historii, który zdobył 20 000 punktów (miał wtedy 29 lat i 122 dni). Po raz drugi w karierze rozegrał wszystkie 82 mecze sezonu zasadniczego. W 2008 roku został wybrany MVP sezonu zasadniczego 2007/2008. Trzeci raz z rzędu trafił do pierwszych piątek ligi i obrońców. W fazie posezonowej drużyna pierwszy raz od czasów mistrzowskich dotarła do finału ligi, gdzie spotkała się z Boston Celtics. Finał, okrzyknięty jako powrót do wieloletniej rywalizacji, zakończył się porażką Lakers 2-4. 24 sierpnia 2008 roku Bryant razem z zespołem USA zdobył na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie złoty medal.

Sezon 2008/09

Sezon 2008-09 przyniósł trochę gorsze statystyki indywidualne Kobego, ale za to lepszą grę zespołową. Podczas Meczu Gwiazd ligi NBA 2009, razem z Shaquille'm O'Nealem zostali wybrani jako MVP tego meczu, który w tym roku odbywał się w Phoenix. W fazie play-off zespół Los Angeles Lakers okazał się zwycięzcą finału Konferencji Zachodniej. Lakers doszło z Bryantem do wielkiego finału NBA, w którym pokonało Orlando Magic 4-1. Kobe został wybrany MVP finałów.

Sezon 2009/10

W tym sezonie mogliśmy już zobaczyć w pełni ukształtowanego, dojrzałego gracza. Kobe wykazywał się w tym sezonie niezwykła intuicją. Miał dużo asyst i dzielił się piłką z kolegami. Oczywiście miał też swoje słabsze dni kiedy zawodził, kiedy próbował wziąć całą grę na swoje barki. W tym sezonie Kobe nie miał tak wysokiej średniej punktów na mecz. W sezonie 2009-10 Lakers w finałach NBA ponownie zmierzyli się z Celtics – w siedmiomeczowej serii Lakers ostatecznie zwyciężyli 4:3, zdobywając swoje 16. mistrzostwo NBA. Tytuł MVP finałów ponownie zdobył Kobe Bryant.

Sezon 2010/11

W swoim 15-tym sezonie w LA, Kobe znów wystąpił w meczu gwiazd oraz po raz dziewiąty wystąpił w All-Defensive First

Team. Niestety wszyscy pamiętają, że tego roku nie zdobył swojego szóstego tytułu mistrzowskiego. Bryant zagrał we wszystkich 82 meczach sezonu zasadniczego po raz trzeci w ostatnich czterech latach. Systematycznie uczęszczał na treningi, choć ni eobciążał sie na nich za bardzo, aby jak powiadał "(...) save some juice for the playoffs ".

Ciekawostki

  • Podczas meczu z Toronto Raptors 22 stycznia 2006 roku Kobe zdobył 81 pkt. (aż 55 w drugiej połowie). Jak mówił później w wywiadach, motywacją i motorem napędowym była dla niego obecność jego babci na trybunach, która pierwszy raz oglądała wnuka w akcji na żywo, a także rocznica śmierci jego dziadka
  • Imię Kobe pochodzi od nazwy japońskiej wołowiny "kobe". Ojciec gwiazdy L.A. Lakers uwielbiał ją tak bardzo, że właśnie w ten sposób nazwał swego syna
  • Z Kobe często utożsamia się amerykański raper Lil Wayne. Sam mówi o sobie: "I'm the Kobe Bryant of HipHop" ("Jestem Kobe Bryant HipHopu"). Na jego cześć napisał również utwór pt. "Kobe Bryant"[3]
  • W szkole Lower Merion grał z numerem 33
  • Mówi po włosku
  • Kobe Bryant 7 lipca 2009 uczestniczył w pożegnaniu króla muzyki pop Michaela Jacksona[4].

Osiągnięcia i rekordy

  • 5-krotny mistrz NBA: 2000, 2001, 2002, 2009, 2010
  • mistrz olimpijski z Pekinu 2008
  • 7 występów w finałach NBA: 2000, 2001, 2002, 2004, 2008, 2009, 2010
  • MVP finałów NBA: 2009, 2010
  • NBA MVP: 2008
  • 2-krotny król strzelców: 2006, 2007
  • 12-krotny uczestnik Meczów Gwiazd: 1998, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009,(w 2010 roku nie zagrał z powodu skręcenia stawu skokowego), 2011
  • 4-krotny NBA All-Star Game MVP: 2002, 2007, 2009, 2011
  • 12-krotnie wybierany do All-NBA Team:
    • pierwsza piątka: 2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010
    • druga piątka: 2000, 2001
    • trzecia piątka: 1999, 2005
  • 11-krotnie wybierany do NBA All-Defensive Team:
    • pierwsza piątka: 2000, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011
    • druga piątka: 2001, 2002
  • NBA All-Rookie Team:
    • druga piątka: 1997
  • zwycięzca Slam Dunk Contest: 1997
  • największa ilość punktów w Madison Square Garden - 61 (2009)
  • 3-krotny zdobywca największej ilości punktów w play-offach w sezonach: 2008 (633), 2009 (695), 2010 (671)
  • Lider sezonu zasadniczego:
    • punkty: 2003 (2.461), 2006 (2.832), 2007 (2.430), 2008 (2.323),
    • punktów na mecz: 2006 (35.4), 2007 (31.6),
    • trafionych rzutów z pola: 2003 (868), 2006 (978), 2007 (813)
    • trafionych rzutów osobistych: 2006 (696), 2007 (667)
  • druga w historii zdobycz punktowa w meczu (81 pkt.) oraz w jednej połowie (55 pkt.) (22 stycznia 2006 vs. Toronto Raptors)

Rekordy kariery

Statystyka Rekord Data Przeciwko
Punkty: 81 22 stycznia 2006 r. Toronto Raptors
Asysty: 15 12 lutego 2002 r. Washington Wizards
Zbiórki: 16 24 stycznia 2010 r. Toronto Raptors
Zbiórki w ataku: 8 18 kwietnia 2000 r. Dallas Mavericks
Zbiórki w obronie: 13 2 razy
Bloki: 5 3 razy
Przechwyty: 7 13 lutego 2006 r. Utah Jazz
Minuty: 54 3 razy
Celne rzuty z pola: 28 22 stycznia 2006 r. Toronto Raptors
Oddane rzuty z pola: 47 7 listopada 2002 r. Boston Celtics
Celne rzuty "za 3": 12 7 stycznia 2003 r. Seattle SuperSonics
Oddane rzuty "za 3": 18 7 stycznia 2003 r. Seattle SuperSonics
Celne rzuty wolne: 23 2 razy
Oddane rzuty wolne: 27 2 razy
PER: 28,0 sezon 2005/06

na podstawie danych z wikipedia.pl

http://blog.lakers.com

http://www.lakers.com.pl

nba.com

Reklama

Dołącz do nas!

Archiwum artykułów
June 2015
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 1 2 3 4 5

Odwiedza nas 466 gości oraz 0 użytkowników.

Copyright © 2015 @ 4Basket.pl. All Rights Reserved. 4Basket.pl nie jest właścicielem zdjęć, filmów oraz Memes wykorzystanych w serwisie. Nazwa i logo The National Basketball Association ("NBA") jak również nazwy i loga drużyn są własnością NBA Properties, Inc. oraz oficjalnych drużyn NBA. Serwis 4Basket.pl wykorzystuje je tylko i wyłącznie w celach informacyjnych, niekomercyjnych zgodnie z prawem. Kopiowanie, rozpowszechnianie materiałów 4Basket.pl jest zabronione.