Tak się zaczęło.


Dzisiejsza koszykówka bardzo różni się od tej, która panowała wcześniej. Z biegiem czasu zaczęto rozwijać zasady i modyfikować je by dawały jak najbardziej przejrzysty obraz gry. Zmieniło się wszystko: od wyglądu samej piłki, przez boiska aż po graczy. Trudno sobie wyobrazić grę w klatce, niezbyt okrągłą piłką i z panującymi ówcześnie zasadami... No, ale zacznijmy od początku.

Na pomysł stworzenia nowego rodzaju rozrywki wpadł w 1891 roku przyszły duchowny prezbiteriański - dr. James Naismith. W ten sposób chciał stworzyć sport w którym prym wiodłyby: zwinność i gra zespołowa, a nie brutalna siła. Wkroczył więc do szkoły Męskiej Młodzieży Chrześcijańskiej (YMCA) w Springfield w stanie Massachusetts, rozwiesił na przeciwległych ścianach dwa kosze po brzoskwiniach na wysokości 3m, podzielił klasę na dwie dziewięcioosobowe drużyny i kazał im rzucać piłką nożną. Zabawa ta wywołała wielkie zainteresowanie i wkrótce, reguły gry dr. Naismitha zostały wydrukowane w szkolnej gazetce. 12 lutego 1892 roku dwa oddziały YMCA rozegrały pierwszy oficjalny mecz, zakończony remisem 2-2J . Zainteresowanie nową grą, zwaną piłką koszową stale wzrastało. Zaczęto organizować gry pokazowe a ilość kibiców powiększała się z każdym meczem. Rok później nastąpiła pierwsza modyfikacja zasad: wprowadzono tablice zabezpieczające piłkę przed kibicami, którzy gotowi byli zrobić wszystko by ich drużyna wygrała (jak np.: zasłaniali kosz rękoma by piłka nie wpadłaJ). W 1983 roku YMCA zorganizowała w Hartford ligę pięciu drużyn. Gra wdarła się do wszystkich szkół robiąc furorę i przyćmiewając inne sporty. 

Z początku mecze były rozgrywane w brutalny sposób. Doprowadziło to do wprowadzenia w 1894 roku tzw. rzutów osobistych, których linię zaznaczono na 6,1m. W następnych latach zmieniono wartości punktów z 3 na 2 a osobistych z 2 na 1. Zredukowano również liczbę graczy do pięciu.

Pierwsze mecze odbywały się na strzelnicach, w aulach i innych odpowiednio wielkich obiektach. Poszerzające się grono widzów doprowadziło do utworzenia w 1898 roku w Filadelfii pierwszej Narodowej Ligi Koszykówki (NBL). Drużyny (było ich 6) wynajmowały graczy z meczu na mecz a zawodnik mógł grać w jednej lub więcej drużynie biorąc pod uwagę własne zarobki. Składy drużyn były przez to niestałe co wywoływało zamieszanie wśród kibiców.

Mecze rozgrywały się w klatkach odgradzających zawodników od kibiców (którzy często kłuli lub szturchali zawodników drużyny przeciwnejJ). Klatka okazała się świetnym pomysłem na przyspieszenie gry ale równie dobrym na kaleczenie graczyJ. Na szczęście zrezygnowano z niej w 1929 roku.

W 1915 roku pozbyto się piłek nożnych i stworzono specjalnie przygotowane i szyte piłki. Tablice stały się obowiązkowe, zaczęto używać koszy z otwartym dnem i metalową obręczą. Osobiste zostały przesunięte bliżej tablicy, na odległość 4,5m a zawodnicy byli wykluczani z gry za 4-5 fauli. Ciągle toczono dyskusje na temat kozłowania (czy można dwoma rękoma i czy w ogóle możnaJ).

W 1918 roku Jim Furey założył drużynę o nazwie Original Celtics która stała się dominującą drużyną na wschodzie (mieli wysokich zawodników a przepis o rzucie sędziowskim po każdym zdobytym punkcie pomagał im wygrywać).

Gdy w 1925 roku powstała Amerykańska Liga Koszykówki (ABL) postanowiono nie przyłączać Celtów gdyż obawiano się ich dominacji. Jednak mniejsze powodzenie ABL zdecydowało, że w 1927 roku Celtowie dołączyli do ligi. Zaczęto wymagać kontraktów "na wyłączność" z zawodnikami, tablice musiały mieć określone wymiary a piłkę zabroniono kozłować dwoma rękoma.

7 stycznia 1927 roku Abe Saperstein założył drużynę objazdową, której popisy i zagrywki z czasem obiegły świat - narodzili się Harlem Globetrotters.



W sześć lat od powstania, liga ABL została rozwiązana gdy kraj znalazł się w kryzysie. Rozgrywki przeniosły się teraz do ligii akademickiej. Ned Irish zorganizował dwa mecze

pod rząd w Madison Square Garden co spopularyzowało koszykówkę akademicką. Znowu zaszły zmiany w regułach. Najważniejszą było wprowadzenie nowych piłek (bezszwowych i idealnie okrągłych), dwóch sędziów, czas 10 sekund na wyprowadzenie piłki i 3 sekundy przebywania pod koszem. Podzielono również boisko na pole ataku i pole obrony. W sierniu 1936 roku koszykówka została po raz pierwszy włączona do programu dyscyplin sportowych. Rok później zrezygnowano z rzutu sędziowskiego po każdym koszu co wyrównało walkę pomiędzy zespołami w których nie było wysokich graczy.

Gdy w 1937 roku liga NBL wznowiła rozgrywki z udziałem 13 drużyn, zaczęli do niej ściągać gracze z Akademickiego Narodowego Stowarzyszenia Sportowego (NCAA). Ograniczono liczbę drużyn do ośmiu i rozpoczęto mecze. Ówczesnym gigantem boisk był George Mikan z zespołu Minneapolis Lakers dzięki któremu zespół ten zdobył mistrzostwo w sezonie 1947/48.

Obok NBL powstała w 1946 roku nowa liga: Basketball Association of America (BAA) z Mauricem Podolofem na czele. W jej skład wchodziło 11 zespołów, którymi były:

George Mikan


ˇ Na Wschodzie - Boston Celtics, New York Knickerbockers, Philadelphia Warriors, Providence Steamrollers, Toronto i Washington Capitols.

ˇ Na Zachodzie - Chicago Stags, Cleveland Rebels, Detroit Falcons, Pittsburgh Ironmen i St.Louis Bombers.

Chociaż BAA posiadała lepsze hale w większych miastach, to jednak liga NBL wciąż miała lepszych zawodników.

11 stycznia 1947 roku wprowadzono zakaz stosowania obrony strefowej.

Philadelphia Warriors
pierwsi mistrzowie NBA

Pierwszy tytuł mistrza ligi zdobyli w 1947 roku Philadelphia Warriors, pokonując Chicago Stags w 5 meczach, pod wodzą Eddiego Gottlieba. Drugim mistrzem zostali Baltimore Bullets, którzy dołączyli gdy z ligi odpadły cztery drużyny: Cleveland, Detroit, Pittsburgh i Toronto. Liga liczy 8 zespołów.

W 1948 roku cztery drużyny, a mianowicie Fort Wayne, Minneapolis, Rochester i Indianapolis , przeszły z ligi NBL do BAA (liczącej po tym już aż 12 drużyn) co umocniło pozycję BAA. Wraz z tymi zespołami do BAA trafił najlepszy zawodnik ligi - George Mikan. Doprowadziło to do rozwiązania NBL, a następne zespoły dołączyły do BAA powiększając liczbę drużyn do 17. Nazwa została zmieniona na National Basketball Association (NBA) w 1947 roku.

 

 

Jednak NBA przeżywała kryzys na starcie...Większość zespołów pochodzących z NBL miało siedziby w małych miastach, przez co w sezonie 1949/50 odeszło 6 drużyn (Anderson Packers, Chicago Stags, Denver Nuggets, Sheboygan Redskins, St.Louis Bombers i Waterloo Hawks), a następna (Indianapolis Olympians) już rok później. NBA znowu liczyła tylko 10 drużyn.

Aby NBA wzbiła się na wyżyny potrzeba było zmodyfikować zasady, a przede wszystkim zwiększyć tempo gry i ograniczyć brutalność. Dany Biasone, właściciel drużyny Syracuse zapoczątkował debaty na temat wprowadzenia ograniczenia czasu na rozprowadzenie akcji. Wprowadzono 24 sekundowy zegar a pierwszy mecz rozegrano 30 października 1954 roku, w którym Rochester pokonał Boston 98-95.

Drugą zmianą było ograniczenie popełnionych fauli dla każdej drużyny w ciągu jednej kwarty. Po 7 faulu zawodnik wykonywał nie dwa, a trzy rzuty osobiste. Poszerzono również pole rzutów osobistych z 1,82m na 3,6m (głównie po to by ograniczyć poczynania MikanaJ, co jednak nie przeszkodziło mu w zdobyciu trzech kolejnych tytułów z Lakers w latach 1954-56).

Kolejnym bardzo ważnym w historii posunięciem był pomysł Haskella Cohena, który zaproponował aby w lidze zorganizować tzw. Mecze Gwiazd (All Star Game). Pierwszy taki mecz odbył się 2 marca 1951 roku w Bostonie, gdzie Wschód pokonał Zachód 111-94. Impreza ta od razu odniosła wielki sukces i rozgrywana jest po dzień dzisiejszy.

Gdy w 1956 roku do drużyny z Bostonu trafił mierzący 208cm Bill Russell, drużyna ta, pod wodzą genialnego Reda Auerbacha stała się jedną, jeśli nie najsilniejszą w NBA. Russell był potęgą w obronie a w ataku ograniczał się do dobijania i zbierania piłek. Pierwsze mistrzostwo Celtowie zdobyli w 1957 roku potem, po rocznej przerwie, zdobyli 8 tytułów z rzędu!!!(lata 1959/66). I chociaż w Minneapolis Lakers grał Elgin Baylor, w Philadelphi gigant Wilt Chamberlain, a w Cincinnati Royals - Oscar Robertson, to jednak nikt nie był w stanie powstrzymać Celtów.

W latach 1955/74 powstało wiele nowych drużyn (Chicago Packers, którzy zmienili nazwę na Zephyres a następnie na Baltimore Bullets; Chicago Bulls; Seattle Supersonics; San Diego Rockets; Milwaukee Bucks; Phoenix Suns; Buffalo Braves; Cleveland Cavaliers; Portland Trail Blazers i New Orleans Jazz). Podzielono ligę na cztery dywizje: Atlantic, Central, Midwest i Pacific.

Jednak wraz z odejściem Russella w 1969 roku (kiedy to jako pierwszy czarnoskóry trener doprowadził Celtów do dwóch tytułów mistrzowskich), skończyło się panowanie Bostonu. Następny sezon należał do New York Knicks. Wraz z tym w ciągu najbliższego dziesięciolecia aż osiem różnych drużyn sięgnęło po mistrzostwo.

W trakcie gdy wiele zespołów NBA zmieniało swe siedziby i nazwy, liga ABL powróciła do życia (w 1961 roku) ale po roku działalności upadła ponownie. Wprowadzone przez nią rzuty za 3 punkty i konkurs wsadów zapożyczono do NBA.

Kolejną konkurencyjną ligą dla NBA została powstała w 1967 roku liga American Basketball Association (ABA) w której pierwsze kroki stawiali m.in. Julius Erving i Moses Malone. Jednak w 1976 roku cztery drużyny (San Antonio Spurs, New York Nets, Denver Nuggets i Indiana Pacers) porzucają ABA na rzecz NBA, co kończy działalność tej pierwszej. Liga NBA liczy sobie teraz 22 drużyny.


Magic Johnson i Larry Bird


W 1979 roku do NBA trafił największy rozgrywający wszechczasów - Magic Johnson. Rok wcześniej Celtowie wybrali w drafcie skrzydłowego Larry'ego Birda. Od tego czasu koszykówka zaczęła przechodzić drastyczne zmiany. Ci dwaj zawodnicy "wspierani" przez innych jak chociażby dr.J wznieśli NBA na wyżyny. Fantastyczne zagrania i loty nad obręczami przyciągnęły kibiców z powrotem na trybuny. Lata 80. to lata walki pomiędzy zespołami tych dwóch zawodników, Los Angeles Lakers i Boston Celtics (lepsi byli ci pierwsi zdobywając mistrzostwo 5 razy podczas gdy Celtowie "tylko" 3).

 

 

 

 

W 1984 roku w lidze pojawił się nowy zawodnik. Jednak pomimo wspaniałych zdobyczy indywidualnych Michael Jordan musiał poczekać na swój pierwszy tytuł aż do 1991 roku kiedy to wraz ze swoimi Chicago Bulls udało mu się powstrzymać panujących w latach 1989/90 "Bad Boys" z Detroit.




Jordan zdobył ligę i uznanie kibiców jak żaden inny zawodnik wcześniej. Doprowadził Byków do 6 tytułów mistrzowskich w latach 1991-93 i 1996/98 (przerwa w zdobywaniu tytułów spowodowana jego rezygnacją z koszykówki, którą wykorzystali Houston Rockets zdobywając dwa mistrzostwa z rzęduJ).

Po szóstym tytule ogłosił swą rezygnację a liga zaczęła zastanawiać się co się z nią stanie bez Jordana. Jednak mamy wielu doskonałych zawodników, którzy sami zadbali o jej przyszłość. Najpierw San Antonio a potem Los Angeles triumfowali jako mistrzowie, a w lidze pojawiło się wielu graczy przyszłego pokolenia, żeby wymienić chociaż takich jak Kobe Bryant, Vince Carter czy Shaquille O'Neal. Wielu z nich ma szansę dołączyć do, i tak już licznego, Panteonu Sław im. Naismitha otworzonego w Springfield w 1968 roku.




 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


50 najlepszych zawodników w historii NBA


.

Reklama

Dołącz do nas!

Archiwum artykułów
July 2015
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
29 30 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 1 2

Odwiedza nas 177 gości oraz 0 użytkowników.

Copyright © 2015 @ 4Basket.pl. All Rights Reserved. 4Basket.pl nie jest właścicielem zdjęć, filmów oraz Memes wykorzystanych w serwisie. Nazwa i logo The National Basketball Association ("NBA") jak również nazwy i loga drużyn są własnością NBA Properties, Inc. oraz oficjalnych drużyn NBA. Serwis 4Basket.pl wykorzystuje je tylko i wyłącznie w celach informacyjnych, niekomercyjnych zgodnie z prawem. Kopiowanie, rozpowszechnianie materiałów 4Basket.pl jest zabronione.