Skręciłeś kostkę? Tak powinna przebiegać prawidłowa fizjoterapia.

ankle

Rehabilitacja po obrażeniach tkanek miękkich stawu skokowo-goleniowego-stawu-skokowego

 

Powtórka z anatomii:

Staw skokowo-goleniowy łączy stopę z golenią. Jego powierzchnie utworzone są przez obwodowe części kości strzałkowej i piszczelowej oraz bloczek kości skokowej, dzięki któremu możliwe jest zgięcie podeszwowe oraz grzbietowe stopy. Staw ten wzmocniony jest dookoła torebką stawową oraz więzadłami:

przyśrodkowym i skokowo- piętowym oraz strzałkowo- skokowym przednim i tylnym.
Jest to staw złożony, w skład którego wchodzi staw skokowy górny i dolny. Staw skokowy górny nosi nazwę stawu skokowo- goleniowego. Łączy on ze sobą kości podudzia z kością skokową. Jest to staw jednoosiowy, bloczkowy co oznacza, iż zachodzą w nim ruchy zgięcia, na przykład podczas stawania na palcach, oraz wyprostu, w chwili stawania na piętach. Kostka boczna i przyśrodkowa utrzymują bloczek kości skokowej po bokach tak by nie zachodziły w nim ruchy boczne. Staw skokowy dolny, jest stawem jednoosiowym. Oznacza to, iż ruchy zachodzące w tym stawie zachodzą w jednej osi, czyli ograniczone są do odwracania i nawracania stopy. Tworzą go trzy elementy kostne, a mianowicie kość skokowa, piętowa oraz łódkowata, natomiast torebka stawowa wzmocniona jest więzadłem skokowo- goleniowym i skokowo- piętowym.
Staw skokowy dzięki takiemu ukształtowaniu anatomicznemu, jest bardzo stabilny oraz zwarty, ale również narażony na częste przeciążenia oraz urazy. To właśnie on kwalifikuje się do jednych z najczęstszych urazów narządów ruchu, pomijając staw nadgarstkowy. Z pewnością wielu z Was sportowców, miało do czynienia ze skręceniem tegoż stawu, w wyniku nieprawidłowego obciążenia stopy.

 

http://www.soccermaniak.com/images/ankle-sprains.jpgPrzyczyny:

Przyczyną uszkodzeń tkanek miękkich stawu goleniowego są urazy pośrednie lub bezpośrednie. Najczęstszym obrażeniem stawu skokowego jest skręcenie. Statystycznie wyżej wymienione obrażenie stanowi od 12 do 25% wszystkich uszkodzeń narządu ruchu powstałych podczas uprawiania różnych form aktywności sportowej.
Do skręcenia stawu najczęściej dochodzi podczas zeskoku, zeskoku z poźlizgiem kończyny dolnej w zgięciu podeszwowym i inwersji stopy (ustawieniu końsko-szpotawym). W wyniku takiego mechanizmu dochodzi do nacągniącia, naderwania lub całkowitego zerwania struktur tkanek miękkich w tym najczęściej torebki stawowej i więzadeł. Obrażeniom tkanek miękkich mogą towarzyszyć uszkodzenia więzozrostu, chrząstki stawowej i złamania kostki bocznej, trójkostkowe, czy też złamania stawowe i inne.

 

Objawy:

ból w okolicy uszkodzonego stawu nasilający się w trakcie próby wykonywania ruchu lub podczas dotyku
może pojawić się krwiak
obrzęk + podwyższona temperatura
ograniczenie ruchomości w stawie lub też nadmierna ruchomość co świadczyć może o niestabilności

Stopnie obrażeń:

Po wystąpieniu obrażenia oczywiście niezbędne jest badanie ortopedyczne poszczególnych struktur stawu i okolicy, oraz testy kliniczne. W miarę potrzeb wymagane jest badanie radiologiczne(RTG), ultrasonografia(USG) lub inne. Dzięki prawidłowemu rozpoznaniu, lekarz specjalista jest w stanie zaplanować postępowanie lecznicze. Przyjęte jest leczenie zachowawcze i operacyjne obrażeń stawu-skokowo-goleniowego:

 

I i II stopień- stosuje się leczenie zachowawcze. Stosujemy wtedy unieruchomienie kończyny, farmakoterapie oraz fizjoterapie
II i III stopień- stanowią dużą rozbieżność co do wyboru leczenia. Najczęściej w skręceniach III stopnia z pełnymi objawami klinicznymi niezbędny jest zabieg operacyjny. W przypadku przewlekłej niestabilności stawu po nieskutecznym leczeniu zachowawczym, w tym wielomiesięcznej rehabilitacji, podejmuje się wówczas leczenie operacyjne na otwarto lub artroskopowo. W przypadku III stopnia najczęściej dochodzi do całkowitego zerwania torebki i więzadeł strzałkowych.

 

Postępowanie w ostrych obrażeniach: -wykonujemy do kilku minut od wystąpienia obrażenia.

W ostrych urazach narządu ruchu obowiązuje postępowanie „RICE" (Rest, Ice, Compression, Elevation). Z takim postępowaniem spotykamy się najczęściej w profesjonalnym sporcie, gdzie po wystąpieniu obrażenia i ocenie zakazane jest wykonywanie ruchu, chłodzi się okolicę stawu i zakłada się miękki ucisk (kompresja) i odciąża kończynę. W takich warunkach wykorzystujemy odpowiedni sprzęt jak Cryo-Cuuf (czyli chłodzące mankiety, o których pisałam już w poprzednich artykułach), ortezy, elastyczne lub sztywne taśmy (kinesiotaping, taping) oraz inne akcesoria.
W kolejnych latach postępowanie „RICE" uległo rozszerzeniu i powstało „PRICEMM" (Protection-profilaktyka, Rest-odpoczynek, Ice-chłodzić, Compression-ucisnąć, Elevation-elewacja, odciążyć kończynę, Medication-farmakoterapia, Mobilization-mobilizowa? np. fizjoterapia.

 

Etapy fizjoterapii:

1. unieruchomienie

   *w stanie ostrym

   *w podstawowym okresie naprawczym tkanek
2. przywracanie funkcji stawu
3. przywracanie aktywności rekreacyjnej (treningu rehabilit.)
4. fizjoterapia sportowa

W przypadku wystąpienia obrażeń tkanek miękkich ze złamaniem dostawowym i uszkodzeniem chrząstki, należy w niektórych przypadkach rozważyć zmianę uprawianej dyscypliny sportowej lub jej ograniczenie, a nawet jej wykluczenie.

W trakcie ćwiczeń nie przekraczać granicy bólu!!!

 

ETAP I

Jeżeli zostało zastosowane tradycyjne unieruchomienie gipsowe stawu ze zgięciem podeszwowym stopy, to należy nauczyć pacjenta poruszania się o kulach po płaskiej powierzchni jak również po schodach z częściowym lub pełnym obciążeniem. Coraz częściej stosowane jest unieruchomienie stawu w bucie ERCAST z podniesieniem pięty lub w łusce.

1. Chłodzenie - Cryo-Cuff, okłady z lodu ok. 15 min. W kolejnych dniach krioterapia-nadmuch oparami azotu lub innym gazem ok. 2-3 min. (w sytuacji, kiedy nie ma opatrunku gipsowego).
2. Ćwiczenia izometryczne (pisałam o nich w poprzednich artykułach) w unieruchomionym stawie, jeśli nie występuje ból. 2 Serie ćwiczeń (6-8 powtórzeń) dla grup mm. Urazowych i nieurazowych kończyn. Czas pojedynczego napięcia izometrycznego 4 sek, przerwa między skurczami 6-7 sek. W kolejnych tygodniach zwiększamy czas napięcia izometrycznego indywidualnie o 5% do 10%
3. Pole magnetyczne
4. Stymulacja laserowa rozpoczynamy od ok 7 dnia od obrażenia. Metoda punktowa oraz powierzchniowa, zabieg wykonujemy z najmniejszej odległości, stopniowo zwiększamy dawkę.
5. Fonoforeza (zabieg ultradźwiękowy+lek, czyli wprowadzamy lek np. przeciwzapalny lub heparyna, do tkanek za pomocą ultradźwięków), stopniowo zwiększamy kolejne dawki.
Uwaga!! jeżeli został przeprowadzony zabieg operacyjny, to w takim przypadku nie stosujemy fonoforezy w tym okresie, ze względu na brak ciągłości skóry ran pooperacyjnych.
6. Drenaż limfatyczny obejmujący udo, dół podkolanowy, podudzie, staw skokowy (ze zmniejszonym natężeniem ucisku)oraz stopę.
7. Nauka chodu o kulach z odciążeniem kończyny i unieruchomieniu stawu. Dobór obciążenia oraz unieruchomienia zależy od lekarza.

 

ETAP II

Po zdjęciu unieruchomienia, następnym celem jest przywrócenie funkcji stawu, mięśni oraz prawidłowej priopriocepcji, chodu i lokomocji pacjenta.
1. Ruchy bierne dla przywrócenia zakresu ruchu zginania i prostowania
2. Elektrostymulacja m. trójgłowego łydki oraz mm. Grupy bocznej i przedniej podudzia
3. Jeżeli wynik badania pozwala, to wykonuje się ruchy pronacji i supinacji stopy oraz ruchy okrężne
4. Ćwiczenia priopriocepcji statycznie na platformach obunóż, następnie wprowadzamy ćwiczenia priopriocepcji w leżeniu, siadzie, staniu obunóż z częściowym odciążeniem
5. Ćwiczenia czynno-wspomagane oraz czynne mm. Podudzia
6. Ćwiczenia czynne i czynne ze stopniowym oporem dla kończyn nie objętych urazem
7. Drenaż limfatyczny z masażem tkanek miękkich
8. Nauka chodu bez kul
9. Ćwiczenia na ergometrze rowerowym, początkowo bez obciążeń a następnie zwiększamy stopniowo. Proponowana częstotliwość obrotów 50-60 obrotów/min
10. Doskonalenie chodu, chód po materacach, trampolinach, bieżni ruchomej oraz ćwiczenia równoważne
11. Ćwiczenia czynne ze stopniowym oporem mm. prostujących grzbietowo i zginających podeszwowo stopę
12. Zalecany masaż podwodny lub basen

 

ETAP III

1. Ćwiczenia czynne ze stopniowym wyższym oporem dla poszczególnych grup mm. kończyn dolnych na przyrządach w zamkniętych łańcuchach kinematycznych koncentryczno-ekscentryczne (pisałam o nich we wcześniejszych artykułach), oraz na otwartych łańcuchach kinematycznych
2. Ćwiczenia priopriocepcji o stopniowo wyższej skali trudności na niestabilnym podłożu. Ćwiczymy częściowe przysiady, następnie po 2 tygodniach ćwiczymy pod większym kątem częściowe przysiady, następnie wspięcia na palcach w półprzysiadach, a następnie wykonujemy ten sam zestaw ćwiczeń bez kontroli wzroku, czyli po prostu z zamkniętymi oczami

Reklama

Teraz oglądane
Buty do basketu
27 październik 2014
27 październik 2014
27 październik 2014
27 październik 2014
27 październik 2014
27 październik 2014

Dołącz do nas!

Archiwum artykułów
July 2015
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
29 30 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 1 2

Odwiedza nas 175 gości oraz 0 użytkowników.

Copyright © 2015 @ 4Basket.pl. All Rights Reserved. 4Basket.pl nie jest właścicielem zdjęć, filmów oraz Memes wykorzystanych w serwisie. Nazwa i logo The National Basketball Association ("NBA") jak również nazwy i loga drużyn są własnością NBA Properties, Inc. oraz oficjalnych drużyn NBA. Serwis 4Basket.pl wykorzystuje je tylko i wyłącznie w celach informacyjnych, niekomercyjnych zgodnie z prawem. Kopiowanie, rozpowszechnianie materiałów 4Basket.pl jest zabronione.