Skręciłeś kostkę? Tak powinna przebiegać prawidłowa fizjoterapia.

ankle

Rehabilitacja po obrażeniach tkanek miękkich stawu skokowo-goleniowego-stawu-skokowego

 

Powtórka z anatomii:

Staw skokowo-goleniowy łączy stopę z golenią. Jego powierzchnie utworzone są przez obwodowe części kości strzałkowej i piszczelowej oraz bloczek kości skokowej, dzięki któremu możliwe jest zgięcie podeszwowe oraz grzbietowe stopy. Staw ten wzmocniony jest dookoła torebką stawową oraz więzadłami:

przyśrodkowym i skokowo- piętowym oraz strzałkowo- skokowym przednim i tylnym.
Jest to staw złożony, w skład którego wchodzi staw skokowy górny i dolny. Staw skokowy górny nosi nazwę stawu skokowo- goleniowego. Łączy on ze sobą kości podudzia z kością skokową. Jest to staw jednoosiowy, bloczkowy co oznacza, iż zachodzą w nim ruchy zgięcia, na przykład podczas stawania na palcach, oraz wyprostu, w chwili stawania na piętach. Kostka boczna i przyśrodkowa utrzymują bloczek kości skokowej po bokach tak by nie zachodziły w nim ruchy boczne. Staw skokowy dolny, jest stawem jednoosiowym. Oznacza to, iż ruchy zachodzące w tym stawie zachodzą w jednej osi, czyli ograniczone są do odwracania i nawracania stopy. Tworzą go trzy elementy kostne, a mianowicie kość skokowa, piętowa oraz łódkowata, natomiast torebka stawowa wzmocniona jest więzadłem skokowo- goleniowym i skokowo- piętowym.
Staw skokowy dzięki takiemu ukształtowaniu anatomicznemu, jest bardzo stabilny oraz zwarty, ale również narażony na częste przeciążenia oraz urazy. To właśnie on kwalifikuje się do jednych z najczęstszych urazów narządów ruchu, pomijając staw nadgarstkowy. Z pewnością wielu z Was sportowców, miało do czynienia ze skręceniem tegoż stawu, w wyniku nieprawidłowego obciążenia stopy.

 

http://www.soccermaniak.com/images/ankle-sprains.jpgPrzyczyny:

Przyczyną uszkodzeń tkanek miękkich stawu goleniowego są urazy pośrednie lub bezpośrednie. Najczęstszym obrażeniem stawu skokowego jest skręcenie. Statystycznie wyżej wymienione obrażenie stanowi od 12 do 25% wszystkich uszkodzeń narządu ruchu powstałych podczas uprawiania różnych form aktywności sportowej.
Do skręcenia stawu najczęściej dochodzi podczas zeskoku, zeskoku z poźlizgiem kończyny dolnej w zgięciu podeszwowym i inwersji stopy (ustawieniu końsko-szpotawym). W wyniku takiego mechanizmu dochodzi do nacągniącia, naderwania lub całkowitego zerwania struktur tkanek miękkich w tym najczęściej torebki stawowej i więzadeł. Obrażeniom tkanek miękkich mogą towarzyszyć uszkodzenia więzozrostu, chrząstki stawowej i złamania kostki bocznej, trójkostkowe, czy też złamania stawowe i inne.

 

Objawy:

ból w okolicy uszkodzonego stawu nasilający się w trakcie próby wykonywania ruchu lub podczas dotyku
może pojawić się krwiak
obrzęk + podwyższona temperatura
ograniczenie ruchomości w stawie lub też nadmierna ruchomość co świadczyć może o niestabilności

Stopnie obrażeń:

Po wystąpieniu obrażenia oczywiście niezbędne jest badanie ortopedyczne poszczególnych struktur stawu i okolicy, oraz testy kliniczne. W miarę potrzeb wymagane jest badanie radiologiczne(RTG), ultrasonografia(USG) lub inne. Dzięki prawidłowemu rozpoznaniu, lekarz specjalista jest w stanie zaplanować postępowanie lecznicze. Przyjęte jest leczenie zachowawcze i operacyjne obrażeń stawu-skokowo-goleniowego:

 

I i II stopień- stosuje się leczenie zachowawcze. Stosujemy wtedy unieruchomienie kończyny, farmakoterapie oraz fizjoterapie
II i III stopień- stanowią dużą rozbieżność co do wyboru leczenia. Najczęściej w skręceniach III stopnia z pełnymi objawami klinicznymi niezbędny jest zabieg operacyjny. W przypadku przewlekłej niestabilności stawu po nieskutecznym leczeniu zachowawczym, w tym wielomiesięcznej rehabilitacji, podejmuje się wówczas leczenie operacyjne na otwarto lub artroskopowo. W przypadku III stopnia najczęściej dochodzi do całkowitego zerwania torebki i więzadeł strzałkowych.

 

Postępowanie w ostrych obrażeniach: -wykonujemy do kilku minut od wystąpienia obrażenia.

W ostrych urazach narządu ruchu obowiązuje postępowanie „RICE" (Rest, Ice, Compression, Elevation). Z takim postępowaniem spotykamy się najczęściej w profesjonalnym sporcie, gdzie po wystąpieniu obrażenia i ocenie zakazane jest wykonywanie ruchu, chłodzi się okolicę stawu i zakłada się miękki ucisk (kompresja) i odciąża kończynę. W takich warunkach wykorzystujemy odpowiedni sprzęt jak Cryo-Cuuf (czyli chłodzące mankiety, o których pisałam już w poprzednich artykułach), ortezy, elastyczne lub sztywne taśmy (kinesiotaping, taping) oraz inne akcesoria.
W kolejnych latach postępowanie „RICE" uległo rozszerzeniu i powstało „PRICEMM" (Protection-profilaktyka, Rest-odpoczynek, Ice-chłodzić, Compression-ucisnąć, Elevation-elewacja, odciążyć kończynę, Medication-farmakoterapia, Mobilization-mobilizowa? np. fizjoterapia.

 

Etapy fizjoterapii:

1. unieruchomienie

   *w stanie ostrym

   *w podstawowym okresie naprawczym tkanek
2. przywracanie funkcji stawu
3. przywracanie aktywności rekreacyjnej (treningu rehabilit.)
4. fizjoterapia sportowa

W przypadku wystąpienia obrażeń tkanek miękkich ze złamaniem dostawowym i uszkodzeniem chrząstki, należy w niektórych przypadkach rozważyć zmianę uprawianej dyscypliny sportowej lub jej ograniczenie, a nawet jej wykluczenie.

W trakcie ćwiczeń nie przekraczać granicy bólu!!!

 

ETAP I

Jeżeli zostało zastosowane tradycyjne unieruchomienie gipsowe stawu ze zgięciem podeszwowym stopy, to należy nauczyć pacjenta poruszania się o kulach po płaskiej powierzchni jak również po schodach z częściowym lub pełnym obciążeniem. Coraz częściej stosowane jest unieruchomienie stawu w bucie ERCAST z podniesieniem pięty lub w łusce.

1. Chłodzenie - Cryo-Cuff, okłady z lodu ok. 15 min. W kolejnych dniach krioterapia-nadmuch oparami azotu lub innym gazem ok. 2-3 min. (w sytuacji, kiedy nie ma opatrunku gipsowego).
2. Ćwiczenia izometryczne (pisałam o nich w poprzednich artykułach) w unieruchomionym stawie, jeśli nie występuje ból. 2 Serie ćwiczeń (6-8 powtórzeń) dla grup mm. Urazowych i nieurazowych kończyn. Czas pojedynczego napięcia izometrycznego 4 sek, przerwa między skurczami 6-7 sek. W kolejnych tygodniach zwiększamy czas napięcia izometrycznego indywidualnie o 5% do 10%
3. Pole magnetyczne
4. Stymulacja laserowa rozpoczynamy od ok 7 dnia od obrażenia. Metoda punktowa oraz powierzchniowa, zabieg wykonujemy z najmniejszej odległości, stopniowo zwiększamy dawkę.
5. Fonoforeza (zabieg ultradźwiękowy+lek, czyli wprowadzamy lek np. przeciwzapalny lub heparyna, do tkanek za pomocą ultradźwięków), stopniowo zwiększamy kolejne dawki.
Uwaga!! jeżeli został przeprowadzony zabieg operacyjny, to w takim przypadku nie stosujemy fonoforezy w tym okresie, ze względu na brak ciągłości skóry ran pooperacyjnych.
6. Drenaż limfatyczny obejmujący udo, dół podkolanowy, podudzie, staw skokowy (ze zmniejszonym natężeniem ucisku)oraz stopę.
7. Nauka chodu o kulach z odciążeniem kończyny i unieruchomieniu stawu. Dobór obciążenia oraz unieruchomienia zależy od lekarza.

 

ETAP II

Po zdjęciu unieruchomienia, następnym celem jest przywrócenie funkcji stawu, mięśni oraz prawidłowej priopriocepcji, chodu i lokomocji pacjenta.
1. Ruchy bierne dla przywrócenia zakresu ruchu zginania i prostowania
2. Elektrostymulacja m. trójgłowego łydki oraz mm. Grupy bocznej i przedniej podudzia
3. Jeżeli wynik badania pozwala, to wykonuje się ruchy pronacji i supinacji stopy oraz ruchy okrężne
4. Ćwiczenia priopriocepcji statycznie na platformach obunóż, następnie wprowadzamy ćwiczenia priopriocepcji w leżeniu, siadzie, staniu obunóż z częściowym odciążeniem
5. Ćwiczenia czynno-wspomagane oraz czynne mm. Podudzia
6. Ćwiczenia czynne i czynne ze stopniowym oporem dla kończyn nie objętych urazem
7. Drenaż limfatyczny z masażem tkanek miękkich
8. Nauka chodu bez kul
9. Ćwiczenia na ergometrze rowerowym, początkowo bez obciążeń a następnie zwiększamy stopniowo. Proponowana częstotliwość obrotów 50-60 obrotów/min
10. Doskonalenie chodu, chód po materacach, trampolinach, bieżni ruchomej oraz ćwiczenia równoważne
11. Ćwiczenia czynne ze stopniowym oporem mm. prostujących grzbietowo i zginających podeszwowo stopę
12. Zalecany masaż podwodny lub basen

 

ETAP III

1. Ćwiczenia czynne ze stopniowym wyższym oporem dla poszczególnych grup mm. kończyn dolnych na przyrządach w zamkniętych łańcuchach kinematycznych koncentryczno-ekscentryczne (pisałam o nich we wcześniejszych artykułach), oraz na otwartych łańcuchach kinematycznych
2. Ćwiczenia priopriocepcji o stopniowo wyższej skali trudności na niestabilnym podłożu. Ćwiczymy częściowe przysiady, następnie po 2 tygodniach ćwiczymy pod większym kątem częściowe przysiady, następnie wspięcia na palcach w półprzysiadach, a następnie wykonujemy ten sam zestaw ćwiczeń bez kontroli wzroku, czyli po prostu z zamkniętymi oczami

Reklama

Teraz oglądane

Dołącz do nas!

Archiwum artykułów
November 2017
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 1 2 3

Odwiedza nas 125 gości oraz 0 użytkowników.

Copyright © 2015 @ 4Basket.pl. All Rights Reserved. 4Basket.pl nie jest właścicielem zdjęć, filmów oraz Memes wykorzystanych w serwisie. Nazwa i logo The National Basketball Association ("NBA") jak również nazwy i loga drużyn są własnością NBA Properties, Inc. oraz oficjalnych drużyn NBA. Serwis 4Basket.pl wykorzystuje je tylko i wyłącznie w celach informacyjnych, niekomercyjnych zgodnie z prawem. Kopiowanie, rozpowszechnianie materiałów 4Basket.pl jest zabronione.